نَقلِ به مضمون است، من نمی‌دانم

:دختری که از راهِ گُلِ سرخ آمده بود، می‌گفت

- فالی بگيريد، هر چه حضرتِ حافظ گفت، همان اتفاق ... پيش خواهد آمد

ما هم رفتيم و سَرِ کتاب گشوديم،

همين طوری هر ترانه که قسمت است:

"ديدم به خوابِ خوش که به دستم پياله بود،

!" تعبير رفت وُ کار به دولت حواله بود

سيد علي صالحي